İyi Kitap

Babalar ve oğullar…

Babalar ve oğullar…

Elif TÜRKÖLMEZ

Hırvat asıllı yazar Zoran Drvenkar’ın tüm dünyada ses getiren gençlik romanı Aleve Dokunmak, zeki diyaloglarla dolu, sürükleyici bir yol kitabı. Öykü, birbirlerini yedi yıldır görmeyen bir baba ile oğulun arabaya binip uzun bir yolculuğa çıkmasıyla başlıyor.

Hayattaki en zor ilişki biçimlerinden biri aile içi ilişkiler sanırım. Sefası da cefası da bol ve kendine özgü. İnsanın hem bu kadar derin bir tutkuyla sevdiği hem de aynı oranda ondan kaçıp kurtulmak istediği ailesiyle ilişkisi, tarihin her döneminde, dünyanın her yerinde aynı derecede sorunlu olagelmiş. Antik Yunan’dan çağdaş Amerika’ya nereye bakarsanız bakın, tarih ve coğrafya dargın anne kızlarla, kavgalı baba oğullarla, birbirine öfke püsküren kardeşlerle dolu. Hatta Antik Yunan’da olanları “dargınlık” sözcüğüyle anlatmak yersiz kaçar. Ama birbirine sevgi dolu sözler söyleyip sarılan anne, baba, çocuk sayısı da bununla yarışır tabii. Yani aile denilen kurum bir tür “hem severim hem kızarım” müdürlüğü ve itiraf etmek gerek ki dünyanın en kolay problemi değil.

Elimizdeki hikâye de bu türden bir olaya, “konuşmaya çalışan” bir babaoğula odaklanmış durumda. Hırvat asıllı yazar Zoran Drvenkar’ın, ki kendisi sadece Almanya’nın değil Avrupa’nın en popüler gençlik yazarlarından biri şu anda, Aleve Dokumak adlı kitabı birbirlerini yedi yıldır görmeyen bir baba oğlu aynı arabaya bindirip uzun yolculuğa çıkarmasıyla başlıyor.

SON YOLCULUK

Lukas, kendisini ve annesini yıllar önce terk etmiş, daha doğrusu onlarla yaşamayı tercih etmemiş babası tarafından bir yolculuğa davet ediliyor. Baba, Berlin’den Hamburg’a yapacakları bu yolculuğun onları birbirine yakınlaştıracağına ve arada kaçırdıkları zamanı telafi edeceğine inanıyor. Lukas buna inanmasa da pek sevdiği annesini kıramayıp bu teklifi kabul ediyor. Ne de olsa yanında walkmen’i var ve yol boyunca müzik dinlemek harika olacak.

Baba yola çıkacakları sabah geç kaldığı gibi, bir de kapıda Lukas’ı tanımayınca bu yolculuğun dünyanın en iyi yolculuğu olmayacağı anlaşılsa da, bunca maceraya sebep olacağı da ilk elden akla gelen bir şey değil.

Sakin başlayan, kesik diyaloglarla ilerleyen yolculuk zamanla çok karmaşık, içinden çıkılmaz duygu durumlarına sürüklüyor kahramanlarımızı. Lukas, babasının kanser olduğunu, bu yolculuğun aslında bir tür “son yolculuk” olduğunu anlıyor. Hamburg’da onu bekleyen yeni bir dünya var. Ve yola çıkarken aklında olmayan bin türlü şeyle mücadele etmek zorunda…

Bir yol, bir büyüme hikâyesi Aleve Dokunmak. Henüz liseye giden, U2’nun tüm şarkılarının sözlerini bilen ama hayata dair sorumluluklarla ilgili en ufak fikri olmayan bir çocuğun, bir haftada büyüme hikâyesi… Babasını tanımazken, onun hastalığıyla yüzleşmek zorunda olan bir çocuğun.

Kitabı okurken insanın aklına gelen ilk şey, anne babaların çocukların hayatına zırt diye girip pat diye çıkabileceklerine, bunun bu kadar basit bir şey olduğuna inanmalarının ne kadar saçma olduğu… Her temas iz bırakırken, bunun geçip gidecek türden basit bir şey olduğuna inanmak saflık. Mümkünse ya hiç gitmemek ya da hiç görünmemek lazım herhalde.

Lukas, çok akıllı bir genç. Çevresiyle, annesiyle, müzikle kurduğu ilişki onu, babasının yarattığı zor durumla başa çıkmaya da hazırlıyor bir nevi… Dinlediği müzikler, şarkı sözleri, hayata bakışı… Bunlar olmasa, yedi yıl sonra karşısına dikilen ve onu hiç tanımayan bir babayla mücadele etmesi pek de kolay olmaz. Ama onun sığınacağı nefis bir iç dünyası var.

Aleve Dokunmak, her ne kadar türü öyle olsa da sadece bir gençlik romanı değil. Hatta yetişkinlerin okuması daha bile iyi olur. Drvenkar’ın kurgusu ve dili ilginç şekilde Amerikanvari. Almanya’da yaşamasına ve Almanca üretmesine rağmen, romanlarındaki hava Amerikan bağımsız filmlerinden kopup gelmiş gibi. Bu da insana, bence, lezzetli bir okuma deneyimi yaşatıyor.

Bu arada Drvenkar’ın çok iyi bir polisiye yazarı olduğunu ekler, diğer kitaplarını, özellikle Sorry – Bir Özür Dileme Projesi ile Onlardan Biri’ni okumanızı tavsiye ederim.

Aleve Dokunmak Zoran Drvenkar Çeviren: Murat Özbank ON8 Yayınları, 251 sayfa

Aleve Dokunmak Zoran Drvenkar Çeviren: Murat Özbank ON8 Yayınları, 251 sayfa

Bu yazıyı beğendin mi? Paylaş!

About The Author

Yorum yaz