İyi Kitap

Luciano Lozano’nun hem yazıp hem resimlediği Bu Benim Dansım, her şey bir yana, kendi hikâyelerini resimlemek isteyen çizerlere de ilham verecek türde kitaplardan. Çizerek ne kadar çok şey anlatabiliyorsanız, o kadar az sözcüğe ihtiyaç duyarsınız.

Yazan: Burcu Yılmaz

Bu Benim Dansım’ı okuduktan sonra çarpım tablosunu bilmeyenlere biraz daha anlayışlı yaklaşmaya başladığımı söylemeliyim. Belki de sadece keşfedilmemiş yetenekleri vardır. Jimnastik yaparken ya da bir müzik aleti çalarken çarpım tablosunu ezberleyebilirlerdi belki. Luciano Lozano’nun hem yazıp hem resimlediği Bu Benim Dansım, her şey bir yana, kendi hikâyelerini resimlemek isteyen çizerlere de ilham verecek türde kitaplardan. Çizerek ne kadar çok şey anlatabiliyorsanız, o kadar az sözcüğe ihtiyaç duyarsınız. Bea okulda çok sıkılan, ders çalışmayı sevmeyen ve matematikten nefret eden bir çocuk. Bir gün annesi, okuldan, çarpım tablosunu ezberleyemezse Bea’nın o yıl sınıfta kalacağını söyleyen bir mektup alır. Bu mektuptan sonra da acaba Bea’nın sorunu ne diye doktor doktor gezmeye başlarlar. Nihayet bir psikoloğun ofisinde, radyodan yayılan tatlı melodi sayesinde iş açıklığa kavuşur: Bea’nın hiçbir sorunu yoktur. O bir balerindir. Böylece Bea, onun gibi başka çocukların olduğu bir dans okuluna gitmeye başlar ve çarpım tablosunu da ezberler. Bea, dans ederken dikkatini daha
iyi topluyor ve daha kolay düşünebiliyordur. Buraya kadar bildiğimiz bir yolda ilerleyen hikâye, verdiği son mesajla değerini artırıyor: Belki dilediğiniz denli başarılı olamayabilirsiniz ama önemli olan bu değil, sizi mutlu eden o şeyi yapmaya devam etmeniz. Kitapta, teknikten ziyade karakterlerin, renklerin ön plana çıkması çizimlerin ifade gücünü artırmış, ki olması gereken de bu. Zira bize karakterlerden ziyade çizerin malzeme bilgisini ya da teknik becerisini gösteren kitapların daha fazla hayranlık uyandırmaya başladığını düşünüyorum. Bu çalışma biçimi çizerin, kahraman ve duyguları üzerinde daha az durmasına neden olduğu gibi hikâyenin ruhunu da zedeliyor. Oysa Lozano’nun sevimli, şaşkın Bea’sını; kaygılı annesini; dansın mutlu ettiği çocukları görebilmek okumayı henüz sökmemiş çocukların (ve yetişkinlerin) de hikâyeyi anlamasını sağlayacaktır. Lozano’nun, Degas’nın balerin resimlerine yaptığı göndermelerin metne farklı bir okuma yapma fırsatı sağladığını da söylemeden geçmeyeyim.

Bu Benim Dansım
Luciano Lozano
Türkçeleştiren: Sima Özkan
Beta Kids Yayınları, 40 sayfa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu yazıyı beğendin mi? Paylaş!

About The Author

Yorum yaz