İyi Kitap

Sesini duyur, duyguların dile gelsin!

“Bir ses ne kadar değişik çıkabilir ki?”

Yazan: Sima Özkan

Sesimiz, duygularımızı yansıtan sesimiz… Sevincimizi, üzüntümüzü, sevgimizi, nefretimizi dile getiren sesimiz… Bir kitabı okuduğumuz sesimiz… Selamlaştığımız sesimiz… Doğduğumuz o ilk anlarda, dünyaya gelişimizi haber veren sesimiz… Harflere ses, seslere arka arkaya okunduğunda anlam veren sesimiz…

“Heeeeyyy! Bu benim sesim…” diye başlıyor Mehtap Temiz’in yazdığı, Ferit Avcı’nın resimlediği Sesim Benim. Ardından kitabın baş kahramanı kırmızı elbiseli kız soruyor: Sesimiz hep aynı mıdır? Sesimizi değiştiren nedir? “Bir ses nasıl bu kadar değişik çıkabilir ki?”

Kırmızı elbiseli kıza göre sesi, “Mutluyken, kıvrıla kıvrıla dans eden yağmur damlası gibi…” ya da “Üzgünken, usul usul esip iç çeken ılık rüzgâr gibi…” ya da kitaptaki en güzel benzetmeyle: “Şaşkınken, bembeyaz karlarda açan kardelen gibi.” Korku ve öfke de eşlik ediyor duygulara. Her biri kırmızı elbiseli kızın inişli çıkışlı duygularını anlatan, inişli çıkışlı sesi ve kendisi benzetir yine sesini “merdivenin basamaklarına ya da piyanonun tuşlarına”. Peki çocukların ya da ne kadar büyürsek büyüyelim, her birimizin neler hissettiğini kim tanır sesinden? Sadece anneler mi? Bizi en iyi, can kulağıyla sadece anneler mi dinler? Ya babalarımız, dedelerimiz, ağabeylerimiz… Bu gücü, bu yükü bir tek annelerin omzuna mı yüklemek gerek? Ya öğretmenlerimiz? En yakın arkadaşlarımız? Sesimizi kim duysun? Bu kitabın, yazarın ilk kitabı Dışı Küçük İçi Büyük ile bir serinin ikincisi olduğuna dair kitapta bir not yok, ancak tanıtım bülteninden edindiğim bir bilgi olduğunun altını çizmek isterim.

Ferit Avcı’nın özellikle ebeveynle kitap okuma deneyimini yeni yeni tatmaya başlayan çocukları sayfalara çeken çizimleriyle değer kazanan bir metin olduğu ise su götürmez. Duygu değişimini, çizimlerin ifade gücünün gerçek karşılığı olarak kırmızı elbiseli kızın yüzünden net bir şekilde okuyabilir çocuklar da. Duygular ve seslere dair bambaşka kapıları açabilirsiniz. Örneğin, hayvanların sesleri gibi. “Peki, ya senin sesin nasıl?” diye soruyor bize anlatıcımız kırmızı elbiseli kız. Ama baştan uyarmalıyım, kitabın bir hikâyesi yok, bolca sesi var: “Heey, ne duruyorsun? Haydi yakala o zaman sesleri…”

Sesim Benim
Mehtap Temiz
Resimleyen: Ferit Avcı
Kök Yayıncılık, 24 Sayfa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu yazıyı beğendin mi? Paylaş!

About The Author

Sima Özkan, 1988 yılında Bursa’da dünyaya geldi. Lisans öğrenimini İstanbul Üniversitesi Amerikan Kültürü ve Edebiyatı, Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramaturji bölümlerinde, yüksek lisans öğrenimini ise Bilgi Üniversitesi Karşılaştırmalı Edebiyat bölümünde tamamladı. Çeşitli yayınevlerine, özellikle çocuk edebiyatı çevirileri ve editörlüğü yaptı. Notos Öykü, Sözcükler, Ç.N. gibi dergilerde edebiyat eleştirileri, şiir çevirileri yayınlandı. Bir yıl kadar, okul öncesi İngilizce öğretmenliği yaptığı dönemde, günlerinin tamamını çocuklara kitaplar okuyarak, onlarla kitaplar ortaya çıkararak geçirdi. Çocuklar için yazdığı resimli kitap serisi Gece ile Gündüz, Final Kültür Sanat Yayınları’ndan çıktı. Şu an Beta Kids’te editörlük yapıyor, çevirmenliği sürdürüyor ve yeni kitapları üzerinde çalışıyor.

Yorum yaz