İyi Kitap

Sapır supur, takır tukur bir Bay Çiklet kitabı daha…

Sapır supur, takır tukur bir Bay Çiklet kitabı daha…

Ezel Dağlar ERGÜDEN

Friday O’Bilir “Gerçek limonlu bir pastadır!” diye bağırıyor. “Kaydırı Kuppak İkili” Bay Çiklet ve Üçüncü Billy William kötülüklerden kötülük beğeniyor. Kötü ruhlar yuvası Runtus Ormanı canlanıyor. Bu kadar saçmalıkla siz bile baş edemezsiniz. Serinin 7. kitabı Bay Çiklet ve Kiraz Ağacı’nı okuyun.

Sapır supur, takır tukur bir Bay Çiklet kitabı daha çıktı da haberiniz yok mu? Sorun değil, sorun değil, telaşlanmayın. Hiçbir şey için geç kalmış sayılmazsınız.

Öncelikle, “Bay Çiklet de kimmiş?” deme gafletinde bulunanlara söyleyelim. Bay Çiklet, dünyanın görüp görebileceği en kırmızı sakallı adamdır. Bay Çiklet, at gübresi fıçısına düşmüş bir kediden bile daha virüs yuvasıdır. Bay Çiklet, “Yılın Kötü Ruhlu Sinek Yetiştiricisi” yarışması olsaydı “Onur Ödülü” alacak baş-sinektir. Kısacası Bay Çiklet, Bay Çiklet’tir. Peki, kabul ediyorum, çok açıklayıcı olmamış olabilir, ama onu tanımlamanın başka bir yolu yok. Bay Çiklet, Andy Stanton arkadaşımızın hikâyelerinin ana kişilerindendir.

BAŞ KÖTÜ SİNEK
Andy Stanton arkadaşımız mı? O da mı kim? Tamam, başa sarıyorum. Bu ay, Bay Çiklet’in maceralarının yedincisi çıktı. Bu, şu anlama geliyor: Limonlu Bayır denen bir yer var. Burada yaşayan insanların bazıları şunlar: Polly, Alan Taylor (kendisi elektrikli eklemleri ve kuru üzüm gözleri olan bir zencefilli çörek adamdır), Friday O’Bilir, Bay Çiklet ve Üçüncü Billy William. Aslında daha çok var, ama sanırım bunlar size yeterli. Ve başlangıçta yaptığım saptamalardan da belli olacağı gibi, Bay Çiklet hikâyelerin ana kötü-sineğidir (ama o bir sinek değil, sadece benzetme yapıyorum).Üçüncü Billy William da onun en kıdemli yardımcısı, başka yardımcısı da yok zaten, ama yüzüne vurmak doğru olmaz.

Bu beter ikili, insanları kandırmaya ve onları kiraz çekirdeği yağmuruna tutmaya bayılıyor (yani en azından, Bay Çiklet’in yedinci kitabı olan Bay Çiklet ve Kiraz Ağacı’nda böyle yapıyorlar). Polly, Alan Taylor ve Friday de insanlığın büyük kurtarıcıları. Bu arada Alan Taylor küçük bir kurabiye. Bir okulu var aynı zamanda. Bilginize.

Şimdi gelelim hikâyemize. Bu hikâye konuşan bir kiraz ağacını anlatıyor. Sorgulayıcı beyinler çalışsın hemen konuşan ağaçlar konusunda. Olur mu böyle bir şey, olmaz mı? Limonlu Bayır gerçekten sihirle dolu bir yer mi, yoksa yapılan büyünün içine Bay Çiklet’in ayak parmak tırnağı karışmış olabilir mi? İki sorunun da yanıtı “evet” bu arada! Acaba Bay Çiklet kiraz ağacını insanları kontrol etmek için mi kullanıyor? Ve konuşan at da onun yardımcısı olabilir mi (evet, konuşan
bir at da var hikâyede)? Sorulara cevap vermeden önce şunu aklınıza sokun ama; Bay Çiklet hikâyelerinde her şey, ama her şey mümkündür.

SAKIN GÜLERKEN ÖLMEYİN!
Ah, eğer bu ilginizi çektiyse, gerçi bu yazıyla ilginizi çekmemesi mümkün değil, Bay Çiklet’in diğer kitaplarını da kesinlikle okumalısınız. Komik ötesi kitaplar, sanki ayrı bir dünyada yazılmışlar. Ayrıca sürprizi bozmak istemem ama kitapların bazılarının sonunda gizli sırlar ya da başka küçük öyküler var. Tam hangisi olduğunu hatırlamadığım bir kitapta (birinci ya da ikinci kitap olmalı) Polly’nin tam adı da veriliyor. O kadar uzun ki bir nefeste söylemeniz imkânsız. Eh, tabii
bu kitaplar da en az kiraz ağacı gizemi kadar eğlenceli.

Az daha unutuyordum. Bay Çiklet’i resimleyen arkadaş, yani David Tazzyman de en az yazar kadar iyi. Hatta ikisi de müthişler. Bu kadar komik, eğlenceli ve yaratıcı resimler hayatta görmedim. Bu resimler öldürücü derecede eğlenceli. Bomba gibiler, bomba. Zaten kapak rengârenk, gökkuşağı gibi. İçindeki resimler siyah-beyaz, ama ne yaparsın. Hah, hazır aklıma gelmişken, şarkılar da pek müthiş doğrusu. Her kitapta bir kaç şarkı oluyor genelde. Ve onları bir öğrendiniz mi, bütün gün söyleyip durun artık. He he he, gerçi anne babalarınızın pek hoşuna gitmeyebilir, ama belli mi olur, belki de gidebilir… Zaten bence kitabı ailecek okuyun, herkes eğlensin. Onların ne eksiği var ki sonuçta?

İşin özü, bu ayki kitabımız bir bomba hızıyla düşerek herkesi gülmekten öldürüyor. Hemen alıp okuyun, beğenince diğerlerini de okuyun. Ya da tam tersini yapın, ilk kitaptan başlayın, sonra gerisini okuyun, böylesi daha mantıklı olur. Her ne kadar Bay Çiklet’in bildiğimiz mantık kurallarıyla pek işi olmasa da!

Bay Çiklet ve Kiraz Ağacı
Andy Stanton
Resimleyen: David Tazzyman
Çeviren: Nazan Özcan
Tudem Yayınları, 160 sayfa

Bu yazıyı beğendin mi? Paylaş!

About The Author

Yorum yaz